SZCZEROŚĆ INTENCJI
pytanie od Jakuba :
Ostatnie pytania na tej stronie zachęciły mnie do zadania pytania o szczerość intencji osób podających się za Żydów. Nie oceniam tego, ale chciałbym wiedzieć jak ocenia to prawo żydowskie. Pewna osoba, pisząc na Forum Żydów Polskich, oświadczyła, że jest katoliczką, ale duchowo czuje się Żydówką. Wielu konwertytów jest katolikami, ale jak wymieniona osoba duchowo tkwią w religi, tradycji i poglądach żydowskich. Czy osoby takie kłamią mówiąc, że są Żydami? A nie mówią tego często ze względu na to, że tak czują, ale przede wszystkim ze względu na swojego Boga i na niejaką bojaźń, którą przed nim odczuwają.Czy zgodnie z naukami żydowskimi osoby takie mają szczere intencje, mówiąc, że są Żydami?
odpowiedź :Nigdy nie jestesmy w stanie oceniać cudzych intencji, bo intencje te są dla nas po prostu niepoznawalne. Ludzi możemy oceniać wyłącznie na podstawie ich czynów.
Takie jest też stanowisko judaizmu.
Jeżeli człowiek czyni na przykład zło, to jakie znaczenie mają jego intencje?!
Trudno znaleźć ludzi, którzy dokonują zła z założeniem, że dążą do zła. Większość ludzi czyni zło mając bardzo dobre intencje. Komunizm na przykład był zrodzony z szlachetnych i dobrych intencji, a spowodował potworne zło i wymordował miliony ludzi. Z drugiej strony, jeżeli ktoś czyni dobro, to jakie znaczenie ma fakt, że jego intencje są niezbyt szlachetne?
Co za znaczenie ma to, że ktoś z przyczyn egoistycznych - na przykład z chęci zaspokojenia swoich ambicji medialnych i próżności - prowadzi działalność charytatywną?!
Piszemy o tym dlatego, aby podkreślić rolę i istotność czynów, które są wymierne i widoczne, w opozycji do intencji, które mogą łatwo przełożyć się w działaniu na swoją odwrotność.
Jeżeli chodzi o judaizm, to jego zasady i podstawy teologiczne, a także jego filozofia i etyka mają z chrześcijaństwem wiele, bardzo wiele wspólnego (chrześcijaństwo powstało przecież z judaizmu), ale także istnieją poważne a nawet zupełnie zasadnicze różnice pomiędzy tymi religiami.
Różnice te są na tyle istotne, że jeśli ktoś twierdzi, iż jest Żydem, a równolegle żyje życiem katolika - lub na odwrót, to znaczy, że nie poznał jeszcze wystarczająco ani zasad i podstaw judaizmu, ani katolicyzmu. Prawo żydowskie jednoznacznie stwierdza, że nie można uważać się za praktukującego judaizm, a jednocześnie wierzyć dobrowolnie i świadomie w dogmaty innej religii, w tym katolicyzmu. Jednocześnie człowiek, który przeszedł konwersję z pełnym przekonaniem, zostaje Żydem nawet wtedy, gdy zmieni swoje poglądy. Czyli pytanie sprowadza się do tego, na ile uczciwa - z punktu konwertyty - była to konwersja.
Głównymi przyczynami tego wzajemnego wykluczania się jest fakt, że chrześcijaństwo w poważnym stopniu przedkłada wiarę nad czyny, podczas gdy judaizm do czynów przywiązuje największą wagę. Ponadto zasady judaizmu czynią niemożliwym uznanie podstawowych dogmatów chrześcijaństwa: grzechu pierworodnego, Powtórnego Przyjścia i odkupienia przez śmierć Jezusa. Niezgodne również z judaizmem i jego teologią są także takie podstawowe charakterystyki chrześcijaństwa, jak odpuszczanie wszystkich grzechów przez Jezusa, jego stosunek do zła i aksjomat, że jedyna droga do Boga prowadzi przez niego.
Wracając jednak do odpowiedzi na Pana pytanie: lepiej jest z zasady unikać oceniania cudzych intencji, a zwłaszcza wypowiadanych w dyskusjach na Internecie - bo oceny te z założenia nie mogą mieć żadnej wartości.
|
