Na ten temat istnieje niejedna interpretacja, ale najbliższy jest nam pogląd, że nie jest to kara (kary są wymienione w Bereszit 3:16-19), ale KONSEKWENCJA.
Bóg mówi do Adama, ostrzegając przed zerwaniem owocu z Drzewa Poznania Dobra i Zła: "gdy zjesz z niego - na pewno umrzesz", jednocześnie księga Bereszit informuje nas, że Adam umiera po bardzo długim czasie od momentu zjedzenia owocu, dożywając 930 lat (5:5) Obecny w tradycji judaizmu pogląd, że Adam i Chawa przynieśli światu śmierć nie może być interpretowany dosłownie. Po prostu świadomość dobra i zła równa się świadomości życia i śmierci, jak jest powiedziane w Dewarim (30:15): "Patrz, daję ci dzisiaj [wybór]: życie i dobro albo śmierć i zło". Jest to cena, która człowiek musi płacić za zdolność odróżniania dobra od zła. Czyli przez świadomość zła człowiek zyskał świadomość śmierci. Własnej śmierci - własnej śmiertelności. Bez świadomości dobra i zła ludzie nie mieliby świadomości własnej śmierci tak jak nie mają jej zwierzęta i - przede wszystkim - dziecko, czyli homo sapiens, który jest jeszcze poza kulturą.
Bowiem każdy z nas powiela swoim własnym życiem historię pierwszego człowieka w tym sensie, że dopóki nie wyjdzie z wieku wczesnego dzieciństwa ("rajskiego", Gan Eden), to:
- nie wstydzi się własnej nagości (2:25).
- nie jest świadomy własnej seksualności (człowiek "poznaje swoją żonę Chawę dopiero po zjedzeniu owocu (4:1)[choć trzeba odnotować, że istnieje tradycja midraszowa twierdząca inaczej]).
- nie musi o nic zabiegać, wszystko jest mu dostarczane bez jego wysiłku i pracy.
- nadaje nazwy zwierzętom przyswajając język (2:20).
- aby osiągnąć samoświadomość własnego "ja", własnej indywidualności - musi przeciwstawić się (odkrywając w sobie dar własnej woli) zakazowi wydanemu przez rodzica (2:6), za co poniesie konsekwencje (wygnanie z Gan Eden, czyli świata bez odpowiedzialności).
- próbuje instynktownie uciekać przed odpowiedzialnością za własne decyzje (3:12)
- wreszcie uzyskuje poczucie własnej śmierci, która jest dla niego tożsama ze złem. (2:17).
Magid z Mezricza (Dow Ber z Międzyrzeca) nauczał, że Tora jest wieczna i trwa ponad czasem. Człowiek jest mikrokosmosem – historie Tory istnieją też w nim.
