"Bereszit" tłumaczone jest jako "na początku" ["Na początku stwarzania przez Boga nieba i ziemi (...)(1:1)], ale istnieją interpretacje, zwracające uwagę na dodatkowe znacznie tego słowa. Np. ta, która twierdzi, że "bereszit" jest akronimem zdania "bara raki-a, erec, szamajim, jam, tehom" - "Stworzył sklepienie, ziemię, niebo i otchłań".
Sforno (ok. 1470-1550) zwraca uwagę, że "bereszit" oznacza "na początku czasu", a więc wynika z tego, że czas nie istniał przed tym wydarzeniem, czyli czas jest związany z istnieniem świata fizycznego. Nic nie istniało wcześniej, a więc także czas i było to wykreowanie "czegoś" z "niczego" (jesz meajin). Można zaryzykować twierdzenie, że obserwacją tą Sforno nieświadomie wyprzedzał Leibniza w jego opozycji wobec teorii czasu Newtona.
Inni twierdzą, że "bereszit" jest akronimem zdania "bariszona raa Elohim szejekablu Jisrael Tora" - "Na początku zobaczył Bóg, że Jisrael przyjmie Torę" (Baal Haturim).
Litery składające się na słowo "bereszit" mogą być również odczytywane jako "alef betiszri" - "pierwszy dzień miesiąca tiszri", bo tego dnia został stworzony świat, lub "bara szte" - "stworzył dwie" (Torę Pisaną i Torę Ustną).
Można argumentować, że słowo "bereszit" otwiera najważniejsze zdanie Tory. Zdanie, które głosi, że Bóg jest stwórcą fizycznego świata, a więc jest poza i ponad tym światem, że jest poza i ponad Naturą, i że wszechświat ma początek i - co szczególnie ważne - nie powstał "sam z siebie". Zdanie to ma tak wielkie znaczenie, bo wszystkie kolejne zdania wszystkich ksiąg Tory opierają się na konsekwencjach tego stwierdzenia.
