Bardzo interesujące pytanie.
Chętnie na nie odpowiemy.
Jednak kłamstwo da się zazwyczaj zamknąć w jednym zdaniu. Natomiast prawda wymaga wielu zdań, bo jest z reguły bardziej skomplikowana, więc dochodzenie do niej wymaga wysiłku:
W Talmudzie, w traktacie Kiduszin, w rozdziale 69a trwa dyskusja pomiedzy rabinami na temat tego, czy potomstwo mamzera, może być "oczyszczone" ze skazy bycia mamzerem.
Mamzer (błędnie tłumaczony jako „bękart”) nie oznacza dziecka nieślubnego. Jest to dziecko zrodzone ze związku zakazanego (np. kazirodczego, a także ze związku zamężnej kobiety z żydowskim mężczyzną, który nie jest jej mężem) i jednocześnie takiego, który nigdy – bez żadnych wyjątków – nie zostałby uznany za ważny.
Natomiast dzieci urodzone ze związków małżeńskich, które nie są co prawda dozwolone, ale są ważne, jeżeli już istnieją – np. związek nieletnich, związek partnerów, z których jedno nie jest Żydem, lub kohena z kobietą, która jest mu zakazana – nie są uznane za mamzerim (liczba mnoga). Mamzerem nie jest także dziecko kobiety niezamężnej i żonatego mężczyzny, bo ich małżeństwo byłoby zgodne z prawem.
Mamzer jest uznawany za pełnoprawnego Żyda – „mamzer, który jest uczony w Torze [talmid chacham], przewyższa źle wykształconego Najwyższego Kapłana” (Horajot 3, 8) – z jednym poważnym wyjątkiem: znacznie ograniczone jest jego prawo do wchodzenia w związki małżeńskie. Tora zakazuje mu małżeństwa z osobą, która jest Żydem z urodzenia i nie ma statusu mamzera (Dewarim 23, 4), a zezwala na ślub z innym mamzerem lub z konwertytą.
I, co ważne, dzieci mamzera są również mamzerim, a więc ta skaza przenosi się z pokolenia na pokolenie.
I - wracając do Talmudu - mędrcy, znawcy prawa zastanawiają się, czy istnieje sposób na zdjęcie tego stygmatu w następnym pokoleniu, czyli z dziecka mamzera i z jego potomków.
I - po długich i zawiłych dyskusjach prawnych - znajdują takie rozwiązanie.
Gdy nastąpi szczególny przypadek i mamzer poślubi niewolnicę kanaanejską - ich dziecko nie będzie mamzerem, bo dziecko takie nie dziedziczy statusu prawnego po ojcu, ale po matce.
Żydowi co prawda - według prawa religijnego - nie wolno poślubić niewolnicy, ale ponieważ wynika to ze zdania Tory: "nie będzie niemoralności pośród synów Jisraela", a przecież mamzer już jest skażony niemoralnością swoich rodziców - więc jemu wolno.
Kim więc będzie jego dziecko z niewolnicą?
Jego dziecko będzie nie-Żydem i niewolnikiem.
Jednak takiego człowieka można uwolnić z niewoli i wówczas może on bez przeszkód stać się konwertytą na judaizm, po czym stać się pełnoprawnym Żydem, bez skazy mamzera. I wolno mu poślubić Żydówkę jeżeli jest mężczyzną lub wyjść za mąż za Żyda - jeżeli jest kobietą i dzieci zrodzone z tych związków nie będą - rzecz jasna - mamzerim.
W końowej fazie dysputy, rabin Eliezer nie zgadza się z innymi rabinami i twierdzi, że taki pogląd jest niesłuszny.
Wtedy rabini odpowiadają mu mocnymi słowami, aby go przekonać: "Każdy płód w brzuchu niewolnicy z Ziemi Kanaan jest jak płód w brzuchu zwierzęcia".
Oczywiście z całości rozumowania wynika jednoznacznie, że ani nie uważają niewolnicy za zwierzę, ani także jej dziecka, skoro twierdzą, że może ono poddać się konwersji i stać pełnoprawnym członkiem społeczności żydowskiej.
To stwierdzenie ma wyrażać jedynie w sposób dosadny brak związku tego dziecka ze swoim ojcem, w aspekcie dziedziczenia "skazy mamzera".
To jedno zdanie, po wyjęciu z kontekstu i zamienieniu "niewolnicy z Ziemi Kanaan" na "chrześcijankę", stało się podstawą sfałszowanego oskarżenia i antysemickiego mitu.