Sofer (hebr., „pisarz”) – to skryba, który zna prawa dotyczące spisywania zwoju Tory i innych religijnych i prawnych tekstów (np. mezuzy lub getu - dokumentu rozwodowego). Sofer musi być dorosłym, religijnym mężczyzną; istnieją opinie, że powinien być również żonaty. Musi być wykształcony i biegły w prawach safrut – dotyczących spisywania Tory. Musi pisać prawą ręką lub lewą, gdy jest leworęczny. Najważniejszym tekstem, który przepisuje sofer, jest Sefer Tora. Sefer Tora to Księga Tory, zapisana ręcznie na pergaminowym zwoju. Wszystkie składniki użyte do wytworzenia zwoju Tory muszą być koszerne. Sofer musi znać ponad cztery tysiące praw związanych z safrut (pisaniem Tory). W Sefer Tora znajduje się 304 805 liter. Jeśli brakuje jednej litery – cała Tora jest pasul („niekoszerna”). Również gdy choć tylko jedna litera jest wpisana z błędem, cały zwój jest pasul. Także odległości między literami są ustalone i muszą być dokładne. Żadne litery nie mogą się stykać. Istnieją dwadzieścia dwie litery podstawowe i pięć liter końcowych. Sefer Tora musi być spisana na pergaminie, użyty atrament musi być czarny i wyprodukowany z koszernych bądź syntetycznych produktów. Nić używana do zszywania ze sobą kawałków pergaminu wykonana jest z odpowiednio przygotowanych żył koszernego zwierzęcia. Pióro służące do pisania pochodzi od koszernego ptaka – zazwyczaj indyka. Sofer musi pisać Torę z odpowiednią intencją i skupieniem, zwłaszcza przy zapisywaniu Imienia Boga.
Warto dodać, że ostatnie z 613 przykazań Tory zobowiązuje każdego Żyda do napisania zwoju Tory. Współcześnie przykazanie to bardzo rzadko wypełniane jest w sposób dosłowny, ale wielu religijnych Żydów zatrudnia sofera, aby to za nich wykonał. Zwoju Tory nie wolno sprzedać, tak wielkim jest skarbem, a wyjątkami od tej reguły są tylko sytuacje, w których pieniądze potrzebne są na wydanie za mąż biednej kobiety (dziewczyny), na studiowanie Tory lub wykupienie Żyda z niewoli.