Nie.
Informacje na ten temat nie są jednoznaczne i należą wyłącznie do tradycji przekazywanej przez pokolenia, ale bez dokumentacji danych historycznych w źródłach pisanych.
Jedyne zapisy dotyczące tego zagadnienia pochodzą z okresu późniejszego, już po zburzeniu Świątyni, znajdujemy je bowiem w Talmudzie. Np. traktat Joma 39b stwierdza: "nasi rabini nauczali: dziesięć razy Najwyższy Kapłan wypowiadał [Niewypowiadalne] Imię tego dnia" ("ten dzień" to - rzecz jasna - Jom Kipur i miejscem wypowiadania Imienia miało być Kodesz haKodaszim, co wynika z kontekstu, w którym zapis ten się pojawia).
W Talmudzie mędrcy zastanawiając się, czy Imię mogło być wypowiadane poza Świątynią, poza Kodesz haKodaszim, przywołują słowa Tory: "Nie wykonujcie żadnej [służby świętych oddań] dla Boga, waszego Boga, [gdzie indziej niż] tylko w miejscu, które Bóg, wasz Bóg, wybierze, żeby tam umieścić Swoje Imię" (Dewarim 12:5). Interpretują to jako stwierdzenie, że miejscem Imienia jest wyłącznie Świątynia.
Sota 38a informuje, że błogosławieństwo kapłańskie wypowiadane w Świątyni zawierało Tetragrammaton, ale komentarze rabiniczne stwierdzają, że tylko do czasów śmierci Szymona Sprawiedliwego (Szimon haCadik).
Istnieją (także w Talmudzie a - przede wszystkim - w innych tekstach rabinicznych) zapisy sprzeczne, pozwalające przypuszczać, że Imię było wypowiadane co prawda w Świątyni - ale także przy innych okazjach, również poza Świątynią i nie tylko przez kohenów oraz poza Kodesz haKodaszim.
Z kolei niektóre zapisy uważają, że Czteroliterowe Imię wypowiadane poza Świątynią, nie było jednak rzeczywistym, oryginalnym brzemieniem Tetragrammatonu, ale jego wersją zmienioną przez kapłanów, aby ukryć prawdziwe brzmienie Imienia.
Talmud (Kiduszin 71a) stwierdza: "Rabba b. bar Hana powiedział w imieniu r. Johanana: Wymowa Świętego Imienia czteroliterowego była przekazywana przez mędrców ich uczniom raz na siedem lat - inni mówią, dwa razy na siedem lat". Logicznie nasuwa się pytanie: gdyby wymowa była powszechnie znana, to dlaczego mędrcy mieliby przekazywać ją uczniom?
W Komentarzu do Joma 39b czytamy: Tosaf Sota 38a sugeruje, że Niewymawialne Imię mogło być wypowiedziane tylko wtedy, gdy były podstawy, aby zakładać, iż Szechina przebywa w sanktuarium. Jednak gdy zmarł Szymon Sprawiedliwy [II wiek p.n.e.], i wiele było dowodów, że taka chwała nie była już obecna [do cieszenia się nią], jego następcy nie mieli śmiałości, aby wypowiadać Imię. Sota 37b stawia hipotezę, że wymawiano Imię w Świątyni, ale poza nią zastępowano je [tak, by nikt nie wiedział, że jest to Imię zamienione].
...
