Intencja ta zostaje ogłoszona publicznie poprzez wspólne zamieszkanie. Zalecane jest także uzyskanie ślubu cywilnego, który chroni prawa obu stron.
Jednocześnie mężczyzna i kobieta, nie-Żydzi, zawierający malżeństwo, mogą – jeżeli mają takie życzenie - ustalić na swoje własne potrzeby scenariusz ceremonii ślubnej, która może zawierać wiele elementów ślubu żydowskiego. Np. ważnym obiektem jest chupa (baldachim). Według Midrasza, Bóg udzielał ślubu Adamowi i Chawie (Ewie) pod chupą, a nie byli oni przecież Żydami. Raszi cytuje Midrasz Bereszit Rabba, który stwierdza również, że zwyczaj zawierania ślubów pod chupą poprzedza pojawienie się Awrahama.
Organizacje noachidów w Izraelu i USA oferują gotowe propozycje ceremonii ślubnych, opracowane przez rabinów. Upowszechnia się również zwyczaj podpisywania umów ślubnych na wzór żydowskiej ketuby.