nasza godula
Wtorek, 7 Luty 2012
 

Z ostatnich dni




ROK 5771


W środę, dnia 8 września (2010 roku),

po zachodzie słońca,

zaczyna się rok 5771 żydowskiego kalendarza.



  Nasi Drodzy Czytelnicy

Przyjaciele


Leszana towa tikatewu wetehatemu

Obyście byli zapisani (w Księdze Życia) i opieczętowani na dobry rok



szofar.jpg


Dęcie w szofar w Rosz ha-Szana (pierwszego dnia miesiąca tiszri) jest nakazane w Torze: "W siódmym miesiącu (tiszri), pierwszego dnia miesiąca, będzie święte zawołanie dla was. Żadnej czynności zakazanej pracy nie będziecie wykonywać. Będzie to dla was dzień dęcia [w szofar] " (Bamidbar 29:1).

Dęcie w szofar i słuchanie jego dźwięku ma wiele znaczeń.

Żyjący w X wieku n.e. mędrzec Saddia Gaon podawał, że dźwięk szofaru przywołuje pamięć o:

  • stworzeniu świata (którego władcą jest Bóg, a władcę honoruje się dźwiękiem rogów i trąb).
  • początku nowego roku, którego pierwszy dzień otwiera okres Dziesięciu Dni Skruchy; dźwięk szofaru stanowi więc przypomnienie, że jest to okres w którym trzeba dokonać teszuwy.
  • rewelacji przed górą Synaj, podczas której rozlegał się głos szofaru.
  • słowach proroków, które brzmią podobnie ostrzegawczo, jak dźwięk rogu.
  • zburzeniu Świątyni, bo głos szofaru przypomina odgłosy trąb armii wrogów.
  • związaniu Izaaka, bo szofar (róg barani) łączy się z historią, gdy Bóg wskazał Abrahamowi baranka, który zaplątał się swymi rogami w krzewy i został został złożony na ołtarzu zamiast Izaaka. Tradycja utrzymuje, że zdarzyło się właśnie w Rosz ha-Szana.
  • lęku przed Bogiem, bo prorok Amos stwierdzał : "Czyż nie lękają się ludzie, gdy zabrzmi w mieście szofar?" (3:6)
  • lęku przed Dniem Sądu, któremu, jak dekretowi władcy, towarzyszy głos trąb.
  • wierze w odkupienie przez nadejście Mesjasza, bo prorok Izajasz mówi: "Stanie się tego dnia, że zatrąbią w szofar i przyjdą ci, którzy poginęli w ziemi asyryjskiej (...)" (27:13)
  • wierze w zmartwychwstanie zmarłych, bo prorok Izajasz mówi: "Wszyscy mieszkańcy świata i żyjący na Ziemi, gdy podniosą znaki - ujrzycie, a gdy będą dąć w szofar - usłyszycie" (18:3)

 


Trzy charakterystyczne dźwięki szofaru to:


  • tekia - pojedynczy, długi, trwający od 5 do 10 sekund. Szczególnie długi dźwięk tego rodzaju to tekia gadola [duża tekia] (niektórzy wyróżniają ten dźwięk jako odrębny, czwarty).
  • szewarim - dźwięk przerywany, składający się z trzech krótkich, które trwają tyle razem, co tekia. Porównywany jest metaforycznie do głosu złamanego serca.
  • terua - dźwięk ostrzegawczy złożony z dziewięciu bardzo krótkich (stacatto), porównywanych do głosu płaczącego serca.
Szofar_kudu.jpg


Szofar może być wykonany z rogu każdego zwierzęcia, z wyjątkiem  bydła domowego [krowy] (Rosz ha-Szana 26a), jakkolwiek róg barani jest najbardziej odpowiedni (Miszna Berura 586:1). Zgodnie z tradycją najczęściej używają go Żydzi aszkenazyjscy, a wśród Żydów sefardyjskich bardziej popularny jest szofar z rogu antylopy kudu (na zdjęciu). Jeżeli róg jest powyginany, nadaje się na szofar bardziej niż prosty.

Aktualności


Nowe Projekty


Ostatnie pytania


Nowe artykuły

projekt i wykonanie by DWS
© wszystkie prawa zastrzeżone