MODLITWA NOACHIDY
Na temat modlitwy noachidy wypowiadały się między innymi takie autorytety jak Mosze Feinstein i Joel Schwartz z Jerusalem Court for Bnei Noah.
Rabin Feinstein powoływał się na Izajasza (56:7): "(..) dom mój domem modlitwy nazwany będzie u wszystkich narodów", uzasadniając prawo nie-Żyda do modlitwy i uznawanie modlitwy za wypełnienie micwy. Inne sformułowanie, tym razem interpretowane jako wręcz nakaz modlitwy skierowany do noachidów, znajdujemy w Psalmie 117:1: "Chwalcie Wszechmogącego, wszystkie narody, wysławiajcie Go, wszystkie ludy".
Rabin Schwartz stwierdza, że wyznawcy noachizmu nie mają co prawda obowiązku modlitwy i ich droga do udziału w świecie, który ma nadejść (olam haba) polega na przestrzeganiu Siedmiu Praw, ale modlitwa jest dla nich cenna, ważna i powinna wynikać z osobistej decyzji człowieka.
Noachida ma więc prawo formułować modlitwę według własnego wyboru myśli i słów. Ma prawo ułożyć własny modlitewnik. Może także odmawiać Szema i inne modlitwy żydowskie, zastępując fragmenty dotyczące wyłącznie Żydów tekstem o znaczeniu ogólnoludzkim. Podczas Szabatu powinien odczytywać Psalmy 92 i 104. W czasie niebezpieczeństwa odpowiednie jest wygłoszenie Psalmu 20, a w czasie choroby - Psalmu 103. Podczas dziękczynienia - Psalmu 107 lub 136. Ma także pełne prawo wygłaszać błogosławieństwa. Zalecane jest, aby podczas modlitwy kierował się w stronę Jerozolimy. Powinien także wypowiadać tekst modlitwy na głos, ponieważ modlitwa jest związkiem fizycznej istoty (człowieka) z Bogiem, a więc musi być w niej zastosowana fizyczność - czyli ludzki głos.
Jest zaskakujące, że jakkolwiek Żydom od czasu zburzenia Świątyni nie wolno składać ofiar, to wyznawcom noachizmu nie jest to wcale zakazane. Potomkowie Noacha (Noego) mają prawo budowania ołtarzy w dowolnym miejscu i składania na nich jednego rodzaju ofiary - korban olah (ofiara całopalna).
Najważniejsze pozostaje jednak oczywiście przestrzeganie i studiowanie Siedmiu Praw Potomków Noacha.
Chaim Clorfene i Yakov Rogalsky w swojej książce "The Path of the Righteous Gentile" (opisującej wnikliwie poglądy judaizmu na noachizm) przywołują słynne stwierdzenie z Talmudu (Baba Kamma 38a): "Każdy z Potomków Noacha, który poświęca się studiowaniu Siedmiu Uniwersalnych Praw, jest zdolny osiągnąć poziom duchowy wyższy od tego, jaki posiada Najwyższy Kapłan Żydów, który ma prawo wejść do Świętego Świętych w Świątyni Jerozolimskiej". pytanie od JE :
Chciałam zapytać, na jakim fragmencie Tanach oparte są słowa dotyczące składania ofiar przez noachidów, zamieszczone w artykule dotyczącym modlitwy noachidów?
odpowiedź :
Pisząc o modlitwie noachidów wspomnieliśmy, że tylko nie-Żydom wolno - według żydowskiego prawa religijnego - składać dziś ofiary ze zwierząt.
Od czasów zburzenia Świątyni, Żydom zakazane jest składanie ofiar. Jednak noachidom wolno je składać tak, jak to czynili przed i po nadaniu Tory Izraelitom. Tora zawiera dokładne, szczegółowe zasady składania wielu różnych ofiar, ale dotyczyły i dotyczą one jedynie ludu Jisraela. Noachidzi nie podlegali tym prawom i ograniczeniom - składali ofiary tak, jak czynił to Noach po potopie.
Fragment Tanach, który uzasadnia to powszechnie przyjęte stanowisko, znajduje się w Księdze Bereszit:
„A Noach zbudował ołtarz dla Boga i wziął z każdego czystego zwierzęcia i z każdego czystego ptaka i złożył ofiary [całopalne] na ołtarzu” (8:20)
To po prostu Noach - który przecież nie był ani Izraelitą, ani Żydem - ustanowił po potopie precedens, jakiego ważność nie została nigdy zakwestionowana.
Według Zewachim 116b, 115b, Tosefta Korbanot 13:1, Miszne Tora (rozdział 19, prawo 16 i rozdział 3, prawo 3 oraz rozdział 6, prawa 1-23), noachidom wolno było składać ofiary w epoce przed Abrahamem, przed zbudowaniem Świątyni Jerozolimskiej, w trakcie jej istnienia i po jej zburzeniu - od czasów Noacha aż do dziś:
Obecnie mają oni prawo do:
1. Składania ofiary z duchowo odpowiedniego zwierzęcia (ssaka) dzikiego (z rodziny jeleniowatych), a także z koszernego zwierzęcia domowego. Oczywiście chodzi tu o zwierzęta przeżuwające i z rozdzielonym kopytem. Noachidzie wolno też składać ofiary z ptaków domowych. Zwierzę, aby nadawało się na ofiarę, nie może być pozbawione żadnej kończyny. Inne, szczegółowe przepisy dotyczące zwierząt, przestrzegane w czasach Świątyni - nie obowiązują.
2. Zbudowania ołtarza w dowolnym miejscu. Jedynym rodzajem ofiary, jaką wolno składać noachidzie jest korban olah, czyli ofiara całopalna, bo taką złożył Noach i została ona przyjęta przez Boga. Ofiara taka wyrażała zawsze pragnienie zbliżenia się do Boga i uważana była za jedną z najświętszych ofiar. Istnieją szczegółowe zasady i sposoby składania tej ofiary i konstrukcji ołtarza.
Trzeba jednak podkreślić, że jakkolwiek noachidom halachicznie jest to, co wymieniliśmy powyżej, dozwolone (istnieje tylko nieznaczna liczba głosów podważających legalność tego stanowiska), to składanie ofiar się nie odbywa i prawo to ma charakter jedynie teoretyczny.
Tak, jak ofiary zostały zastąpione dobrymi uczynkami, cedaką (dobroczynnością) i modlitwą u Żydów, tak i u noachidów stało się to regułą.
| 
