Rabin Joel Teitelbaum (Satmar Rebe) został poproszony przez człowieka potrzebującego pomocy finansowej o pewną, sporą sumę. W odpowiedzi na tę prośbę, rabin wręczył mu nieco mniej, niż kwota, o którą ten człowiek prosił. Gdy ów odszedł, asystent (gabaj) rabina zapytał:
- Jeżeli wręczyłeś mu tak pokaźną sumę, dlaczego nie dałeś mu już dokładnie tyle, o ile prosił?
- Chciałem, aby nie tylko miał pieniądze, ale także był z nich zadowolony - odpowiedział rabin - gdybym dał mu wszystko, o co poprosił, sprawiłbym, że odszedłby smutny. Odchodząc żałowałby bowiem, że nie poprosił o więcej, myśląc, że skoro byłem gotów dać mu aż tyle, to dałbym mu pewnie każdą sumę, o która by się do mnie zwrócił. Nie myślałby więc już o pieniądzach, które otrzymał, ale o tych, które - w jego przekonaniu - mógł dostać, a ich nie dostał. Byłby smutny i zły na siebie. Dałem mu więc mniej, bo w ten sposób uchroniłem go przed tym żalem i uczyniłem go szczęśliwszym. Dając tylko trochę mniej - dałem mu dużo więcej.