Z ostatnich dni

SZACUNEK DLA TORY I INNYCH ŚWIĘTYCH KSIĄŻEK

Punkt 1 

Jest micwą pozytywną dla każdego Żyda, by przepisał dla siebie Sefer Tora, jak jest napisane: (Deut. 31:19) "A teraz spiszcie sobie tę pieśń", mędrcy błogosławionej pamięci przyjęli wyjaśnienie, że chodzi tu o przepisanie całej Tory, w której zawiera się ta pieśń [Mojżesza]. Nawet jeśli ktoś odziedziczył Sefer Tora po ojcu, ma przykazane, by przepisał ją sam. Gdy ktoś wynajmuje sofera, by ten przepisał Torę, lub gdy ktoś kupił Sefer Tora i znalazł tam błąd, po czym go poprawił - jest to tak jak gdyby ją przepisał. Nie wolno sprzedawać Sefer Tora. W przypadku wielkiej potrzeby należy zapytać o opinię rabina.
 

Punkt 2 

Jest też micwą dla każdego Żyda, by nabywał święte książki, do nauki, takie jak Miszna czy Gemara, czy kodeksy halachiczne, aby uczyć się z nich samemu i pożyczać do nauki innym. Gdy ktoś nie może sobie pozwolić nakupienie Sefer Tora, czy innych książek, wtedy przy kupowaniu książki do studiowania mają pierwszeństwo. Powiedzieli nasi rabini błogosławionej pamięci "jego sprawiedliwość ostoi się na wieki" - to odnosi się do osoby, która przepisuje Torę (lub kupuje) książki i wypożycza je innym.
 

Punkt 3 

Sefer Tora musi być traktowana z wielkim szacunkiem. Jest micwą, by przeznaczyć jej specjalne miejsce i traktować także to miejsce z szacunkiem. Nie spluwa się w pobliżu Sefer Tora i nie chwyta się jej bez jej okrycia. Gdy widzi się, że ktoś niesie Sefer Tora trzeba wstać i pozostać tak, aż do momentu, gdy Sefer Tora zostanie wprowadzona na swoje miejsce, albo do momentu, gdy straci się ją z oczu. W synagodze w chwili wyjmowania i wkładania Sefer Tora do Arki jest micwą, by wszyscy, obok których Sefer Tora jest prowadzona towarzyszyli jej. Podobnie powinien jej towarzyszyć ten kto ją podnosi (hamagbiah) i ten kto ją zwija (hagolel).
 

Punkt 4 

Jeśli na ławce są umieszczone religijne książki - nie wolno siadać na tej ławce, chyba że książki leżą na jakiejś rzeczy, która jest wysoka przynajmniej na jeden tefach. Ale pod żadnym pozorem nie wolno kłaść książek na ziemi. Nie kładzie się książki na kolanach, by opierać na niej łokcie. W razie wielkiej konieczności wolno siedzieć na skrzynce, w której są religijne książki. Ale jeśli jest tam Sefer Tora - nie wolno.  Kładzie się Chumasz na Księgach Prorockich i Pismach i Księgi Prorocki na Pismach (lub odwrotnie).  Ale nie kładzie się innych ksiąg na Chumaszu.
 

Punkt 5 

Jeśli Sefer Tora się podarła - chowa się ją w odpowiednim miejscu [w tzw. genizie]. Podobnie robi się z innymi świętymi książkami i obiektami. I nie wolno ich palić.
 

Punkt 6 

Nie rzuca się religijnych książek, nawet jeśli są to księgi halachiczne czy agadyczne. I nie wolno odwracać książek [tyłem do przodu]. Jeśli zauważyło się odwróconą książkę - należy położyć ją we właściwy sposób.
 

Punkt 7 

Nie wolno spełniać fizjologicznych potrzeb w pobliżu książek. [...]
 

Punkt 8

Nie wolno robić sobie obrusa czy przykrycia do zwykłych rzeczy z czegoś, co służyło rzeczom świętym. Jeśli już tak zrobiono (bedi-awad - po fakcie) - to jest to dozwolone. Ale z rzeczy, która służyła do bałwochwalstwa (awoda zara) nawet po fakcie jest to zabronione.
 

Punkt 9

Nie wolno posługiwać się religijną książka do osiągania jakiejś przyjemności, np. ustawić jej tak , by osłaniała przed słońcem, albo tak, aby kolega nie widział, co się robi. Ale jeśli słońce pada na książkę, którą się studiuje - wolno osłonić się inną książką, bo nie jest to używanie jej dla przyjemności. Są także tacy, którzy pozwalają położyć książkę pod książką, którą się studiuje, aby mieć ją nieco uniesioną. Ale nie wkłada się książki w książkę, by zaznaczyć miejsce, które się studiuje. Nie powinno się kłaść notesu na świętej książce, by poliniować w nim kartki, ponieważ papier do notatek nie jest święty, dopóki coś świętego nie zostanie tam napisane,. {Kartka papieru zawierająca diwre Tora może być umieszczona w książce, aby nie zginęła. - Miszna Berura 154:31}, ale nie trzyma się w książkach [innych] rzeczy, by nie poginęły.
 

Punkt 10

Ten kto zniszczył święte książki, pogwałca przykazanie (Deut. 12:4) "Nie uczynicie tak dla HASZEM, waszego Boga". Należy protestować przeciwko praktykom niektórych introligatorów, którzy do podklejania okładek używają części z innych religijnych książek. Należy być też bardzo ostrożnym, gdy oddaje się stare święte książki do nie-żydowskiego introligatora. Trzeba wtedy usunąć z nich stare okładki, by introligator nie wykorzystał ich do książek niereligijnych.
 

Punkt 11

Nie kupuje się Sefer Tora, tefilin i mezuzy od nie-Żyda, za wyższą cenę niż są warte, aby nie zachęcać w ten sposób do kradzieży. Ale jeśli cena jest zgodna z ich wartością - jest obowiązkiem je kupić. (Nawet jeśli nadają się do genizy.) Jeśli nie-Żyd żąda wiele, należy go przekonać do obniżenia ceny. Jeśli zaś się upiera - zostawia się towar w jego rękach. Ale nie żąda się od nie-Żyda, by odsprzedał je za zbyt niską cenę, aby się nie rozzłościł i nie wyrzucił ich, gdzieś gdzie ulegną zniszczeniu.
 

Punkt 12

Jeśli Sefer Tora wypadła komuś z rąk, nawet gdy była w osłonięta swoim okryciem - musi on pościć. I jest też zwyczaj, że poszczą i ci, którzy to widzieli.
 

Punkt 13

Nie wolno napisać nawet jednego wersetu bez zrobienia wcześniej linii. A są też opinie, że nie powinno się używać ketaw aszurit - alfabetu, którym jest napisana Sefer Tora do pisania nie świętych słów.

(ze strony internetowej Tora Pardes)

Aktualności

Nowe Projekty

Ostatnie pytania

Nowe artykuły